NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Puść mnie! Powiem im, że Go Se-yeon nie umarła!
- Puszczaj! - Wiem, co się dzieje, uspokój się.
Co ty tam wiesz?
Wiem wszystko.
To ja...
przywróciłem cię do życia.
Tym.
OTCHŁAŃ WSKRZESZA ZMARŁYCH, NADAJĄC IM FORMĘ ICH DUSZY
Ty jesteś...
Se-yeon, prawda?
Kim ty jesteś?
Duchem?
Albo Żniwiarzem Dusz?
To ja.
Cha Min.
Zwariowałeś.
Zdajesz się być normalny, ale gadasz bzdury.
Ty jesteś Cha Minem?
Ty? Z taką twarzą?
Jang Tae-ha, Kim Jong-seok, Won Ji-cheol,
Park Gyeong-sik, Yu Jae-yeong i Lee Hyeok...
Nieważne. To była tylko przygoda.
Park Jun-min i Son Tae-su.
Mnie odrzuciłaś, by chodzić z nimi.
Co mam jeszcze powiedzieć?
Gdy twoi rodzice otworzyli knajpę,
sam zjadłem pięć kurczaków
- i skończyło się to... - Ty...
Kim ty jesteś?
Użyłem tego na tobie, bo mnie zwróciło życie.
Nie sądziłem, że zadziała.
Nie mogę tego pojąć.
Nie rozumiem nic z tego, co mówisz.
Dobra. Powiedzmy, że ci wierzę.
Jakim cudem odrodziłeś się przystojny, a ja wyglądam tak?
To nie przeze mnie.
Też widziałaś zasadę.
Wskrzesza kogoś, nadając im formę ich duszy.
Wiem, że to szaleństwo,
ale nie masz innego wytłumaczenia, prawda?
Ja też nie.
Może to szokujące, ale taka jest prawda.
Chodźmy się gdzieś wysuszyć i...
Masz rację.
To bez sensu.
Nie mogę tego wyjaśnić, więc sama dojdę do prawdy.
Se-yeon!
Po pogrzebie pojadę do prokuratury.
A pan, detektywie Park?
Chciałbym tam być,
ale zlokalizowano Cha Mina, a ta sprawa jest ważniejsza.
- Dobrze. - Do zobaczenia.
Jedziesz na cmentarz, prawda?
Ja poprowadzę.
Mi-do, nie powinnaś być w Nowym Jorku?
- Wsiadaj. - Co ty robisz?
To ja, Go Se-yeon.
Inni mnie nie poznają,
ale ty powinieneś.
Szybko. Muszę tam dotrzeć, zanim mnie pogrzebią.
Póki nie powiesz, co się dzieje...
Nie myślałaś, że umrzesz, prawda?
Ja też nie sądziłem, że będę mógł cię zabić.
Se-yeon!
Se-yeon, obudź się.
Se-yeon!
Proszę, otwórz oczy.
Se-yeon!
Panie doktorze!
Czemu ona się nie budzi? Mówił pan, że nic jej nie jest.
Proszę ją ponownie zbadać. Ona...
Nie jest jak inni ludzie.
To znaczy...
Jak to wyjaśnić?
Jest naprawdę wyjątkowa, rozumie pan?
Więc proszę sprawdzić jeszcze raz.
Zrobiłem różne wyniki, bo ciągle mnie nagabywałeś.
Nic nie wyszło.
Po prostu zapadła w głęboki sen.
Mocno śpi.
- Bądź cierpliwy. - Ale doktorze...
Dasz wiarę?
Przystojny i oddany?
Nawet umarły by się obudził dla tej buźki.
Właśnie. Skąd ona ma takie szczęście?
Jest taka przeciętna.
Jak usidliła takiego chłopaka?
Słyszałaś go wcześniej?
„Jest naprawdę wyjątkowa, rozumie pan?” Żyły mu prawie wyskoczyły.
Niewiarygodne. To naprawdę seksowne.
Szczęściara.
Se-yeon, nic ci nie jest?
Zaraz. Gdzie ja jestem?
W szpitalu, oczywiście.
Nic ci nie jest?
Nie.
O nie. Mój pogrzeb.
Se-yeon.
ŚP. GO SE-YEON
Już...
po wszystkim.
Zaczekaj na mnie, skarbie.
Prokuratorze Seo.
Tak?
Czy pogrzeb prokurator Go już się skończył?
Tak.
Niech pan weźmie wolne na resztę dnia.
Dopiero przyszło.
Pańska dziewczyna wysyła ostatnio sporo prezentów.
Nie idzie pani do domu?
Tak. Do jutra.
Se-yeon, pójście tam nic nie zmieni.
Pogrzeb się skończył.
Jak mogę odpuścić, skoro nadal żyję?
Musi panować straszny bałagan.
Rodzice pewnie są w rozpaczy.
GO SE-YEON
ODCINEK 2
GO SE-YEON
TU SPOCZYWA PIĘKNA DUSZA, KTÓRA PRZEŻYŁA SWE ŻYCIE JAK SŁODKI KWIAT WIŚNI
Tak będzie lepiej.
I tak nie uwierzą, jeśli im powiesz, że to ty.
Będą zdruzgotani, gdy odkryją brak ciała.
- Dobrze, że... - Hej.
- Tak? - Podaj to, co kupiliśmy.
Jasne.
Zaczekaj.
Znajdę tego, kto cię zabił.
Znajdę winnego...
i każę mu zapłacić...
za to, co zrobił.
Co wiemy o miejscu pobytu Cha Mina?
Jego karta była używana w wielu miejscach,
ale na monitoringu nie udało się go namierzyć.
To bardzo dziwne.
Niskie kwoty nie wskazują na to,
żeby została skradziona.
Myślimy, że jest możliwość istnienia wspólnika.
Rozumiem.
Zebrano już wszystkie dowody z domu prokurator Go?
Tak.
Mógłby pan pomóc posprzątać miejsce zbrodni?
Dzisiaj?
Jej rodzice,
zwłaszcza matka, są w szoku.
Kryminalistyka zrobiła już swoje,
więc nie trzeba tego tak zostawiać.
Ten widok będzie rozdzierający, więc pomyślałem, że pomożemy.
Chyba ma pan rację.
Poproszę innych policjantów, by pomogli mi posprzątać.
Dobrze.
Jeszcze jedno.
Sprawa mordercy z Eomsan-dong jest teraz pańska?
Odnośnie podejrzanych, prokurator Go...
Co jest teraz ważniejsze?
Dawna nierozwiązana sprawa czy morderstwo prokurator Go?
Powiedziałbym, że sprawa mordercy z Eomsan-dong...
W śledztwie liczy się złota godzina.
Skupmy się na najświeższej sprawie.
Sprawca nie może nam uciec, skoro już wiemy, kim jest.
Racja. Rozumiem.
PROKURATOR SEO JI-UK
SPRAWA Z EOMSAN-DONG
PROKURATOR PROWADZĄCY: GO SE-YEON OFIARA: LEE SEUNG-HUN
Chodź. Załóż to.
Tak jak ja.
Musisz to zobaczyć na własne oczy?
To trochę dziwne oglądać miejsce własnego zabójstwa.
Jak masz zrzędzić, to lepiej wyjdź.
Nie, zostanę.
PROKURATURA PROKURATOR GO SE-YEON
A wy co za jedni?
Tu nie wolno wchodzić. Proszę stąd wyjść.
Jasne, już idziemy.
Czemu nie wychodzisz?
Badanie kryminalistyczne zakończone?
- Pani jest z biura? - Jestem Go Se-yeon...
Członkiem rodziny prokurator Go.
Tak, kuzynka ze strony matki.
Więc dzwonili do pani.
Przyszliśmy pomóc.
ZUPA NA KACA YANGYANG
Czemu nie jesz?
Nie lubisz zupy z krwi wołu?
Jak możesz to przełknąć?
Będziesz jeszcze dziwniejsza?
Jak mówiłeś, zmartwychwstałam.
Powinnam mieć zdolność przetrwania bez pożywienia albo supermoce.
Albo powinnam być niezwyciężona,
albo przynajmniej mieć niebieską krew.
Ale robię się głodna,
chodzę do łazienki i znowu jestem głodna.
Jestem najzwyklejszym człowiekiem.
Nie wydajesz się zwyczajna.
Poza tym, spójrz na to beznadziejne ciało. Nic mi się nie podoba...
Wielkie nieba! Cholera.
Nie mogę przywyknąć do tej twarzy.
Tylko czemu wygląda tak znajomo?
Masz teraz zwyczajną twarz.
Stara ty miała cechy zapadające w pamięć,
ale teraz...
Wydajesz się zwyczajna.
Też mi się zdaje, że znam tę twarz.
Z drugiej strony, dobrze być zwyczajnym...
- Chcesz zginąć? - Zaakceptuj to.
- Tak wygląda twoja dusza. - „Zaakceptuj to”?
Niby jak, skoro teraz tak wyglądam?
Jak mam poruszać się po świecie w tym okropnym ciele?
Jako byłe okropieństwo, czuję się obrażony tymi słowami.
Nie powinnaś myśleć w ten sposób.
Właśnie przez te płytkie poglądy na życie odrodziłaś się w tej formie.
Co niby jest nie tak z tą twarzą?
Nie jesteś już olśniewająca, ale jak się przyjrzysz...
Co? Przyjrzeć się?
Nie wierzę, że dożyłam czasu, w którym ty oceniasz mój wygląd.
Hej, Min.
Ludzie nie musieli mi się przyglądać,
by znać moją wartość.
Moje piękno zauważano już z daleka.
Jeśli chodzi o wygląd, byłam na innym poziomie.
Rozmowa o tym złości mnie jeszcze bardziej.
Musiałaś mieć dziecinną duszę.
Nie jesteś już tak ładna, ale wyglądasz młodziej.
To jest śmieszne? Bawi cię to?
To pogadajmy o twojej duszy.
Proszę bardzo.
Teraz wyglądasz przynajmniej 30 lat młodziej.
Więc jak dziecinna była twoja dusza?
Mówię tylko, by skupić się na pozytywach.
Se-yeon, dano nam drugą szansę, więc bądź milsza.
Spójrz na moją atrakcyjną duszę.
Sądzę, że to gówno prawda.
PROKURATOR ZAMORDOWANA
Podejrzany o morderstwo.
Mówiłem, że cię nie zabiłem.
Ciekawe, czemu jesteś głównym podejrzanym?
Nawet ty myślisz, że to bzdury, prawda?
Co to za spojrzenie?
Nikt nie chował do mnie urazy tak jak ty.
Chyba nikt nie miał lepszego motywu.
To niby po co przywróciłem cię do życia?
Kto wie, jak myśli psychopata?
Ale zołza.
Zobaczmy.
Mrożoną kawę americano i...
- To wszystko. - Dobrze.
- Nic nie chcę. - Zapłać za mnie.
Jak mam płacić po zmartwychwstaniu?
Nie masz za grosz wstydu, prawda?
To na pewno Go Se-yeon. Widać po zachowaniu.
Do tego podwójne espresso.
Czekaj. Jesteś głównym podejrzanym.
Podejrzani nie mogą pić kawy?
Idiota.
Jak mogą podejrzewać takiego głąba?
Nie jestem mordercą. Nie zrobiłem tego.
Zamknij się i idź za mną.
Przepraszam.
Ja też.
Masz szczęście, że mnie masz.
Czemu używasz swojej karty? Szukają cię.
Zwariowałeś?
Teraz rozumiem.
To dlatego detektywi deptali mi po piętach.
Ile masz gotówki...
- Tylko tyle? - A kto teraz nosi gotówkę?
Ciesz się, że byłeś bogatym chłopakiem,
a ja byłam prokuratorem.
Chodź.
LOMBARD
Odwróć się.
Proszę.
To też.
- Proszę. - Poważnie? Pan raczy żartować.
Wiem, ile to jest warte.
Niech pan nie zaniża.
Trochę więcej. Da pan to wszystko.
- Dawaj. - Proszę.
Ile one kosztują?
- Trzy tysiące wonów. - Proszę je dać.
- To też? - No już.
Dobra.
To też.
METRO - STACJA SEUL
Proszę pana, nie jestem wariatką.
Jestem prokuratorem i mam drobne kłopoty.
Proszę.
Dam panu 100 000 wonów.
Pomoże mi pan?
SALON GSM
Chwileczkę.
Dałby pan radę go naprawić?
Muszę sprawdzić.
Nie bądź durniem.
SALON GSM
Teraz używaj tego.
Ustaw mnie pod jedynką.
A kto teraz robi coś takiego?
W którym roku on żyje?
- O rety. - Co pan, do cholery, robi?
Bardzo przepraszam.
Kto myje auto w środku nocy?
Niewiarygodne.
- Cholera jasna. - Przepraszam.
Pan Park Gi-man?
Tak.
To ja.
Proszę.
- Proszę podpisać. - Dobrze.
- Proszę. - Dziękuję.
Do widzenia.
On żyje?
Już wszystko dobrze?
Zdobyliśmy kasę, więc zjedzmy coś.
- Tu mają dobrą wołowinę... - Wołowinę?
Ścigają nas i nie mamy gdzie się schronić.
Zjemy coś zwykłego.
Cały dzień nic nie jadłem.
Mogłeś posłuchać i zjeść zupę z krwi wołu.
Chodź. Wiem, gdzie znaleźć darmowe jedzenie.
Za mną.
MINI NÓŻKI WIEPRZOWE
GOTOWE POSIŁKI
Zamiast tego
wolałbym normalny posiłek.
Łączny koszt będzie
- taki sam, jak w restauracji. - Min.
Napijemy się somaek,
by uczcić nasz powrót z martwych?
Niewiarygodne.
Tak.
To i...
Razem 5600 wonów.
Jeszcze to.
Skończył się termin ważności. Chce pani coś innego?
Wiesz, że wystawianie takiego produktu
jest pogwałceniem ustawy sanitarnej?
Słucham?
Dobrze wiem, że kilka miesięcy temu
płaciliście już za to karę.
Nie za szybko, żeby znów dać się złapać?
To zwykła pomyłka. Zapomniałem to zabrać z półki.
Może pani odpuścić?
Szef mnie za to zwolni.
Zwolni? Na to nie możemy pozwolić.
Przecież nie umrę, bo termin ważności upłynął kilka godzin temu.
- Nie rozdmucham tego. - Naprawdę?
Dziękuję.
Jednakże „dawać i brać” to podstawowa życiowa zasada.
Skoro przymknęłam oko,
byłoby miło dostać za to coś w zamian.
Rany, ale dobre.
Przez jakiś czas możemy się tu stołować. Prawda?
Jesteś wyjątkowa. Naprawdę.
Napijmy się.
Wiem, że często tutaj sprzedają przeterminowaną żywność.
Świadomie zostawiają ją na półkach.
Gdy jakiś pijak ją nieświadomie weźmie,
przyjmują gotówkę i nie nabijają tego na kasie.
Nie jest ci żal tego młodziana?
A ty nie masz swoich problemów?
Dlatego dałam ci deopbap i z tuńczykiem z majonezem, i z podsmażaną wieprzowiną.
- Wcinaj. - Nie. Sama zjedz.
Jesteś prokuratorem, a swobodnie działasz wbrew prawu.
Im bliżej jesteś prawa, tym bardziej je łamiesz.
Poza tym, zrobiłam to tylko dla własnej korzyści?
Póki nie złapię mojego zabójcy,
musimy sobie radzić z tym, co mamy.
Musimy żyć jak duchy,
mimo że żyjemy.
Jaki miałam wybór?
Cholera.
W noc twojego zabójstwa
kupiłem tu napoje na kaca.
Gdybym ich nie kupił...
i czekał przed twoim domem...
Nie,
gdybym do niego wszedł,
nie zostałabyś zabita.
Przepraszam, Se-yeon.
Wprawiasz mnie w zażenowanie.
Oboje wróciliśmy do życia, więc się tak nie zachowuj.
Ale nie winię cię za to.
To ja prosiłam, żebyś kupił...
Chwileczkę.
Ta kamera powinna być skierowana w tę stronę?
Mówiłeś, że byłeś tu około 23.30, tak?
Tak.
Jak to ma nam pomóc?
Mój dom jest na końcu alejki. To ślepy zaułek.
Jeśli ten, który do mnie przyszedł, tu nie mieszka,
musi ponownie przejść obok sklepu.
Co się dzieje? Co to jest?
Czemu nagrywa wnętrze sklepu?
Powinna patrzeć na ladę.
Ale mój głupi szef mnie szpiegował, więc na chwilę ją odwróciłem.
Zaraz tu przyjdzie. Musicie już iść.
To znaczy, że nie masz nagrań z zewnątrz?
- Nie mam. - Hej!
- Co ty wyrabiasz? - Cholera.
Szlag. Musicie się schować.
Tutaj.
Hej.
Mówiłem, żebyś nie odchodził od kasy.
Porządkowałem tu rzeczy przed dostawami.
Ciągle ta sama wymówka. Nie lubię cię.
Mam cię zwolnić?
Chodź tu.
To nazywasz porządkowaniem?
- Chodź tutaj. - Zostańcie tu.
Miałeś je poukładać kolorami.
Zielone z zielonymi. Pomarańczowe z pomarańczowymi.
Jesteś daltonistą?
- Nie, proszę pana. - Hej.
Pomyśl, czemu ludzie mieliby przyjść tu, a nie do małego supermarketu,
pomimo trochę wyższej marży.
Bo tu jest schludnie, czysto i troszkę luksusowo.
- Nie mówiłem ci tego? - Tak.
To poukładaj je tak, żeby wyglądało luksusowo.
Nie kazałem ci tego zrobić?
Co za gnojek.
Możecie wyjść. Pojechał.
Macie wszystko, czego chcieliście? Więc idźcie sobie.
Zwolni mnie, jak się o tym dowie.
Nic nie znaleźliśmy, ale dzięki za współpracę.
Dziękujemy.
Upierdliwy palant.
Powinien odwrotnie zaparkować auto.
Zawsze parkuje tyłem i każe sprzątać.
Czy tamtej nocy...
twój szef przyjechał cię sprawdzić jak teraz?
Tak.
Czemu się tak nagle rozpadało?
- Witam. - Hej.
Kto ci kazał obrócić kamerę?
To było pół godziny później.
Zrobił awanturę o kamerę i kazał mi posprzątać.
Nawrzeszczał na mnie i pojechał.
Nie chcesz tej pracy?
Co za gnojek.
Mógł zaparkować odwrotnie,
ale zaparkował tyłem i przy ruszaniu wszystko pobrudził.
Masz jego numer telefonu?
Niby jakim cudem mój syn jest podejrzany o morderstwo?
W razie jakichś problemów
postawiłem na nogi naszych prawników.
Nie o tym chcę teraz słuchać.
Nadal się nie odezwał?
Zrób wszystko, by zdjąć nam to z barków.
To, czy Min...
ją zabił, czy nie, jest teraz nieistotne.
Musimy znaleźć go pierwsi
bez względu na wszystko.
Tak jest. Rozumiem.
Skoro rozumiesz, to czemu tu nadal stoisz?
- Dobrze. Zdobędę... - Szukaj Mina!
Min.
Gdzie jesteś? W co się znowu wplątałeś?
SMAŻONY KURCZAK SE-YEON
Ej.
To nie jest wejście.
Rany.
Wszystko mnie strasznie swędzi.
Co jest? Coś nie tak?
Czyżby coś mnie ugryzło w sklepie?
To mi wygląda na reakcję alergiczną.
Ja zjadłam gotowce.
Ty tylko piłeś piwo i jadłeś orzeszki.
Jesteś uczulony na orzechy?
- Nie. Na nic nie jestem uczulony. - Na pewno?
Z nową twarzą dostałem też alergie?
Dziwne. Nagle jesteś alergikiem.
Poczekaj. Tu powinno być coś na alergie.
Mama jest uczulona na brzoskwinie.
Co to było?
A jak sądzisz? Zegar.
Zapomniałeś, że go kupiłeś?
Prezent od ciebie na otwarcie restauracji.
Ale co jest nie tak z kukułką? Czemu się zatrzymała?
Bo jest popsuta.
Mówiłeś, że to dzieło mistrza ze Szwajcarii. Kłamca.
- Kiedy w końcu się ode mnie odkleisz? - Co?
Przepraszam.
Weź się w garść.
Pozwoliłam ci się przyłączyć, mimo że jesteś podejrzanym.
Chcesz jeszcze dorzucić zarzut o molestowanie?
Jak śmiesz realizować ukryte zamiary?
Przepraszam, nie chciałem nic zrobić.
- Naprawdę się wystraszyłem. - Znam cię.
Przez 20 lat
próbowałeś mnie zdobyć, gdy tylko miałeś szansę.
Rozumiem. Kogo za to winić?
Sama cię tu przywlokłam.
Jest późno, siedzimy w zamkniętym pomieszczeniu.
Jesteśmy sami w takiej ciasnocie.
Rozumiem, że serce musi ci walić jak szalone.
Ale nie sądzisz, że...
Se-yeon, naprawdę mi ciężko do tego przywyknąć.
- Co? - Chyba zapomniałaś.
Niby o czym?
Serce mi nie wali, bo nie jesteś już w moim typie.
I znam cię doskonale. Dla ciebie liczy się wygląd.
Dlatego mnie odtrącałaś.
Ale z obecną twarzą
to chyba ja powinienem się martwić.
Prawda?
Zejdź mi z oczu.
Aleś ty wkurzający.
Śpij już. Mówiłaś, że jesteś zmęczona.
Mama...
zawsze pilnowała,
by w tym wazonie były świeże kwiaty.
Mówiła, że jeśli kwiaty zwiędną,
ona także...
będzie się czuła jak one.
Śpijmy już.
Potrzebuję sił, by złapać gnoja.
Czemu nie płaczesz?
A po co?
Marnotrawstwo łez.
Jeszcze nie płaczę.
Nie mogę.
Jasne. Brawo ty.
Se-yeon, jesteś odważna,
niezwyciężona,
najpotężniejsza we wszechświecie.
Piękno i rozum.
Najpiękniejsza...
No tak. Teraz nie jesteś...
- Chcesz umrzeć? - Spróbuję jeszcze raz.
Byłaś najpiękniejsza w poprzednim życiu.
Najseksowniejsza w poprzednim życiu.
W poprzednim życiu...
Zamilcz, bo cię walnę.
Twoja pięść była szybsza niż słowa.
Byłaś szczwanym lisem.
Miałeś przestać.
- Zamilcz. - W poprzednim...
Przestań.
- Zawsze zakładasz, że to nie boli. - Hej.
- Jesteś niemożliwy. - Masz mnie za popychadło.
Hej. Naprawdę chcesz umrzeć?
- Rety. - Chodźmy spać.
- Przestań. - Dobrze.
Miałeś przestać.
Moja córka została zabita.
Park Mi-jin. Znasz ją, prawda?
Tak jak moja córka,
ty też powinieneś...
poczuć cały ten ból.
TO JESZCZE NIE KONIEC.
Poważnie będziemy teraz jeść tylko to?
A co? Masz z tym problem?
Mam już tego dość.
Skoro możesz to jeść, to masz.
Zabiję cię, jak będziesz narzekać, że jesteś głodny.
Ej, mogę dostać 10 000 wonów?
Co?
Chcesz 10 000 wonów? Na co?
Muszę coś kupić.
Chwila, czemu muszę się ciebie prosić o pieniądze?
Przecież to są moje pieniądze.
Zaraza z nim. Za dużo gada.
Proszę.
Wydaj je mądrze.
Miał lekko w życiu.
Nie ceni pieniędzy.
To jest smaczne. O co mu chodzi?
SMAŻONY KURCZAK SE-YEON
- Co? - Gdzie jesteś?
Lepiej tu przybiegnij.
Już idę. Uspokój się.
Jesteś w siódmym niebie, skoro samemu zjadłeś coś dobrego?
Nie na to wydałem pieniądze.
Więc powiedz, na co?
Na co je wydałeś? Powiedz mi.
- Na co je wydałeś? Na co? - Przestań.
Dziwnie się zachowujesz.
Nie mogę przywyknąć do tej twarzy.
Nie zbliżaj się.
Ja do twojej także.
Przystojny bez żadnego powodu.
- Co powiedziałaś? - Zapomnij.
- Co powiedziałaś? - Nic nie mówiłam.
Kim pani jest?
Chciała się pani spotkać.
O co chodzi?
O rany.
Możesz się podszyć pod prokuratora dzięki wizytówce?
- Bzdury. To moja wizytówka. - Ten argument teraz nie przejdzie.
Mamy to.
Mówiłem, że nie czuje się dobrze,
więc nie może być przesłuchiwany.
Jeśli pan nie...
Z pewnością nadal będzie czuł się źle. Prawda?
W szpitalu nie wolno palić.
Rozumiem, że jest pan ważnym pacjentem, ale nie może pan tutaj palić.
Poza tym trafił pan tu ze względu na trudności z oddychaniem.
Skoro już panu lepiej, możemy pana zatrzymać...
Tak tu pachnie,
bo odwiedziła go osoba paląca. Dlatego...
Ciągle ciepły.
Proszę wstać.
Chodziłem na studia z twoim ojcem.
Wie, co kombinujesz?
Sam zadzwonię do sędziego Seo.
Razem studiowaliście.
Ale zdaje się, że pan nie wie,
że mój ojciec nienawidzi wykorzystywania znajomości.
Przepraszam. Pacjent kategorycznie musi odpoczywać.
Wykupił pan w tym szpitalu badania za miliard wonów
po tym, jak pana wypuszczono po zatrzymaniu.
Zrobił to w wyrazie szacunku dla swoich pracowników...
Dowiem się, gdy zacznę kopać.
Proszę dbać o zdrowie.
Do zobaczenia wkrótce.
STREFA KONTROLOWANA
AMBULANS
Profesor Oh Yeong-cheol nadal nie odpowiada?
Nie.
Jak mógł wziąć wolne bez uprzedzenia?
Co nie?
Halo? Proszę mnie wypuścić!
Słyszy mnie pan? Jest pan tam?
Proszę mi pomóc!
POŁĄCZENIE ZAKOŃCZONE
CIOCIA MI-SUN
MAMA
NIEZNANY NUMER
KOCHAMY SIĘ
HEE-JIN JEST NIEDOSTĘPNA
Moja jest z awokado, tak?
Cholera.
Dla starego ciała to nie byłoby za wysokie.
Mówiłam, żebyś nie włączał telefonu.
Rety. Nie wierzę, że go naprawiłeś.
Mogą wyśledzić sygnał.
Mówiłaś, że mnie nie znajdą, bo mam inną twarz.
Mimo wszystko musisz znać granice.
Pewnie myślisz, że gliniarze to głupki.
Nieważne, jak inaczej wyglądasz,
jeśli będziesz tam, gdzie był telefon,
przesłuchają cię.
Jak im to wtedy wyjaśnisz?
Rozumiem.
Zapomnij o niej.
Po ustaleniu daty
i wpłaceniu kaucji za dom...
I to nie byle jaki.
Luksusowy 165-metrowy apartament w Gangnam.
Zabrała całą kaucję i uciekła.
I jak brzmiała jej ostatnia wiadomość?
„Wybacz, jestem na to za słaba”.
Przestań.
Każdy ci to powie. To tekst naciągacza.
Jak możesz ciągle za nią szlochać?
To ty mnie umówiłaś z tą naciągaczką.
Pomyśl. Nie to jest teraz istotne.
Problem pojawi się, jeśli ona wróci.
Jesteś podejrzany o morderstwo pięknej pani prokurator.
Cały naród cię potępia.
Nawet jeśli zmieni zdanie i wróci,
myślisz, że ot tak do ciebie zadzwoni?
Min, zważywszy na wszystko,
powinieneś się postarać,
by mi pomóc w znalezieniu zabójcy czy nie?
Dlaczego musiałaś wrócić w tym ciele?
Czemu nie mogłaś wyglądać po staremu?
Mogłabyś powiedzieć, że żyjesz,
że to ktoś inny ciebie zabił.
To by mnie oczyściło z zarzutu.
A miałam jakiś wybór względem ciała?
To ty mnie uratowałeś. Nie złość się na mnie.
Cholera.
Więc jaki masz plan?
Spójrz.
To jedyna osoba, która weszła
do tej alejki w okolicy czasu zgonu.
Ta taksówka.
A twoi sąsiedzi?
Nawet w bajkach sprawca trzyma się blisko ofiary.
Nie pamiętam twarzy tego faceta,
ale wyraźnie pamiętam, że nigdy go nie widziałam.
Nie znałam mordercy.
Jestem tego pewna.
A co z tym? On też wszedł do alejki.
Ten staruszek? Znam go.
Zawsze trzyma całą górę...
Chwila. Gdzie jego rzeczy?
Bez jaj. Co za stary pryk.
Obiecał po naszej kłótni, że to sprzątnie.
Widziałam nawet, jak pakował rzeczy na wózek.
Dobra, zabiorę to.
To mój ostatni postój. Czemu nie mogę tu nic zostawić?
Rany, ależ pani jest życzliwa.
Co za stary pierdziel.
Udawał, że sprząta, a wszystko odłożył na miejsce.
Cholera.
Powinnam mu to wszystko któregoś dnia sprzedać.
Wielu ludzi musi chować do ciebie urazę.
Ale to ty jesteś głównym podejrzanym.
Ta taksówka.
Gdybym tylko mogła sprawdzić numer rejestracyjny.
Ze starym ciałem to nie byłby żaden problem.
Teraz nie mam do kogo pójść.
Powinnam wrócić do biura?
Nie mam teraz na to czasu.
O nie. Przepraszam.
- Nie może mi pan tak stać na drodze. - O nie.
- Dziękuję. - Żaden problem.
Coś się panu stało?
Nie, nic.
Proszę uważać, jak pan chodzi.
No to miłego dnia.
Dziękuję. Wredna zołza. Nie ma za grosz szacunku.
Mówię ci. Ludzie z jej biura potrafią być...
- Przypomniałam sobie. - Co?
Tę twarz. Znam tę twarz.
Świetnie tańczysz!
Świetnie ci idzie!
Jesteś super!
Dajesz czadu!
Świetna piosenkarka i tancerka.
Słyszałam, że zawsze błyszczała,
ale nie wiedziałam, że jest taka idealna.
Ma wszystko!
To w ogóle możliwe?
Też potrafię śpiewać jak ona.
Mam ładniejszy głos.
Nic nie jest niemożliwe.
Jak dla mnie to czysta zazdrość.
Mówią, że zazdrość to choroba.
Chyba obie zbyt dużo wypiłyśmy.
Może się przewietrzymy?
Nic mi nie jest, ale możesz iść...
Chodźmy się przewietrzyć.
Wiesz,
odkąd byłaś na okresie próbnym, wcale cię nie lubiłam.
Ale trzymałam to dla siebie.
Wcale nie.
Rzucałaś się o wszystko.
Więc pozwól, że spytam. Jaki masz ze mną problem?
Spójrz na siebie.
Kto by ciebie wziął za prokuratora?
Skoro i tak odchodzę, dam ci radę.
Chodzą plotki,
że wykorzystujesz swą śliczną buzię dla zwiększenia skuteczności.
Bycie dobrą w swojej pracy to nie jedyna ważna rzecz.
Trzeba też zważać na plotki...
Będę uważać na swoje.
A ty uważaj na swoje, panno Lee.
No tak.
Skoro odchodzisz, nie muszę już przejawiać szacunku, prawda?
Co?
Ponoć idziesz do kancelarii Park i Jang.
Za dużo większą stawkę, prawda?
To chyba twoja ostatnia szansa, żeby się na mnie wyładować,
zanim stąd odejdziesz,
ale ja już od dawna mam cię dość.
Krowa ma wiele do powiedzenia.
- Że kto? - Hej.
Może zamkniesz tę swoją niewyparzoną gębę,
zanim spuszczę ci porządny łomot?
Co ty wygadujesz?
Skoro nie rozumiesz, trudno.
Mówię to, bo mam tyle lat, że mogłabym być twoją siostrą.
Zachowuj się przyzwoicie, dobrze?
To wygląda staromodnie i żałośnie.
Teraz wyglądam jak ona.
Ile za wszystko?
Nie będę ich ściągać.
PARK & JANG KANCELARIA
Odebralibyśmy panią, gdyby dała pani znać.
Jestem tu w pilnej sprawie.
Nie będę potrzebować biura...
Pani biuro jest już gotowe.
Tędy, tak?
KANCELARIA PRAWNICZA P & J
PARK & JANG KANCELARIA
Niesamowite.
W sumie to niegłupi pomysł, żeby tu trochę popracować.
A to co? Prawdziwe złoto?
Super.
Ale czad!
Na jak długo zatrzyma się pani w hotelu?
W hotelu? Cóż...
Jak długo powinnam zostać...
Nie wolałaby pani zatrzymać się w Golden Palace?
Już wszystko tam spakowaliśmy, bo mówiła pani
o przeprowadzce po powrocie.
Pani Lee ma problem z zaśnięciem w hotelach. Prawda, proszę pani?
Zgadza się.
Mam lekki sen.
Dobrze. Wszystko przygotujemy.
Dziękuję.
Jak na to wpadłeś?
Rany.
POKÓJ 601
Drzwi zostały otwarte.
Dobra robota.
Jak w ogóle o tym pomyślałeś?
Myślałem, że będzie łatwiej zatrzymać się tutaj.
Ma niesamowity apartament!
Może też powinnam rzucić prokuraturę i zacząć pracować dla kancelarii.
Najpierw powinniśmy wyciągnąć niezbędne rzeczy,
zastawę stołową i pościel.
Dobra.
Jesteście podobne.
Tak? Pokaż!
- Co? - Też się zdziwiłaś?
Mówiłem, że masz teraz zwyczajną twarz.
Nie o to chodzi.
Ten koleś...
Spotykają się?
ZESPÓŁ ŚLEDCZY NR 2
Detektywie Choe.
Gdzie te akta, które przyniósł Min-uk?
Mówił, że położył na biurku.
Gdzie?
Może by pan na nim posprzątał?
Sam to znajdź.
Mógł to normalnie położyć.
Proszę.
To ja, Mi-do. Jesteś zajęty?
Sprawdzisz dla mnie jedno auto?
Numer to 56B7767. Tylko szybko. Dzięki.
Ta dziewczyna...
Stało się coś?
Cóż, detektywie Choe...
Jeśli...
była dziewczyna nagle do ciebie pisze...
i prosi o coś absurdalnego,
co to według ciebie znaczy?
Że chce do mnie wrócić.
A co?
To ta,
co wyjechała studiować za granicę?
Oczywiście, że nie!
Na pewno? Kiepsko pan to ukrywa.
Proszę nie zgrywać niedostępnego i jej odpisać.
Gdy jest pan pijany, dzwoni pan na jej stary numer.
- Nie rozumiem... - Wcale nie.
Tak. Ostatnio nawet pan płakał.
Wcale nie.
- Dobra. Nieważne. - Wcale nie!
Zapomnij o tym.
Pewnie pomyślała, że ją przyjmę z powrotem,
jeśli tak do mnie napisze.
Ale ja nie jestem taki.
Nie jestem taki łatwy.
Proszę...
Proszę, odpisz...
Należy do Park Gi-mana.
Adres to Sapyeong-dong, Bichang-ro, 11beon-gil, numer 1.
Przy okazji, gdzie teraz jesteś?
Co u ciebie?
Hej, Min!
Już od dawna się tak nie kąpałem.
Min! Hej!
- Co tym razem? - Rany.
Chodź tu szybko!
Dawno się nie kąpałem! Daj mi skończyć!
Chodzi o to, że znam tożsamość tego bydlaka!
Chodź! Szybko!
Wychodź, póki jestem miła.
Muszę to spłukać.
Czemu nie odpisuje?
Już prawie ją przebolałem,
a ona wraca i znowu bawi się moim sercem.
Co pan robi?
Pozostali poszli na grilla. Może do nich dołączymy?
Cholera!
Idziemy.
SAPYEONG-DONG, BICHANG-RO, 11BEON-GIL, NR 1
To tu.
Czekaj. Ja to zrobię.
Dobrze.
Jest tam kto?
Halo?
Może go nie ma.
Czekaj! Ja wejdę pierwszy i...
Co za baba...
Ty też powinieneś poczuć cały ten ból.
TO JESZCZE NIE KONIEC.
CZAS NA CIEBIE. OBYŚ LUBIŁ BÓL.
Co to jest?
Ktoś tu w ogóle mieszka?
MORDERCA Z EOMSAN-DONG
Ojciec Park Mi-jin?
Se-yeon, chodź tu.
Co?
Widzisz?
Nie powinnaś była się wywyższać.
Co to jest?
OH YEONG-CHEOL, 52 LATA
Nieważne,
czy nadal żyjesz.
Będę cię zabijał w kółko...
póki nie umrzesz na dobre.
Przez cały ten czas zajmował się tą sprawą?
OH YEONG-CHEOL, 52 POWAŻNY URAZ, SZPITAL SEOHA
Park Gi-man wciąż go ściga...
Oh Yeong-cheol.
Znam tę osobę.
Kogo? Oh Yeong-cheola?
To znany chirurg.
Nie.
Nie w ten sposób.
Szybciej, detektywie.
Dobrze.
PRZYJMOWANIE FAKSU
Znamy tożsamość podejrzanego w sprawie morderstwa z Eomsan-dong.
Zanim umarła, pani Go chciała sprawdzić dni wolne Oh Yeong-cheola.
Prawie pokrywają się z datami zabójstw.
Sprawdziliśmy go głębiej i to nie jedyna podejrzana sprawa.
Wyruszamy natychmiast,
więc proszę przyjechać z nakazem aresztowania.
NAZWISKO: OH YEONG-CHEOL ADRES: EOMSAN-RO 34
EOMSAN-RO 34
Szuka pan kogoś?
W dniu twojej śmierci...
Widziałem go.
Widziałeś Oh Yeong-cheola?
Gdzie?
Halo, wszystko w porządku?
Halo?
Jeszcze nie wyjechaliście?
Ten człowiek chyba nie oddycha!
Kto wie? Może jego też uratuje.
Zanim wskrzesiłem ciebie...
wskrzesiłem jego przy pomocy tego.
Zwróciłem mu życie.
Przyszedł pan...
do Yeong-cheola?
Tak.
Cóż...
Od dawna nikt go nie odwiedzał.
Czemu pan tu stoi?
Proszę do środka.
W porządku. Przyjdę później.
Zapraszam. Na pewno długo pan jechał.
Proszę do środka.
Przyniosę panu coś do picia.
- Wrócę... - Ależ proszę.
Proszę wejść.
Czemu nic nie powiedziałeś?
Nie sądziłem, że Otchłań zadziała.
Mocno krwawił i nie oddychał, dlatego...
Umierał, więc myślałem tylko o uratowaniu go.
Czy to znaczy...
że wskrzesiłem mordercę...
dzięki tej kulce?
Proszę.
Proszę wejść.
Chyba w końcu...
spotka się pan z córką, za którą pan tak tęskni.
Muszę zobaczyć na własne oczy tego, kto mnie zabił.
- Mi-do! - Co mam robić?
Skarbie, zrób to dla mnie.
- No to chodźmy. - Zaraz zwymiotuję.
Znaleźliście napastnika?
To chyba facet, którego szukasz.
Popełnił kolejne morderstwo. Tym razem zostawił ślad.
Więc to on cię zabił?
- Hee-jin... - Twoja narzeczona?
Muszę złapać tego typa, który zabił Se-yeon,
by znów być sobą i odzyskać narzeczoną.
Napisy: Grzegorz Marczyk